In Gaza zijn de bombardementen nooit gestopt. Het is de derde achtereenvolgende Ramadan waarin dagelijks Palestijnen worden vermoord. In Gaza is zoveel verwoesting, het grootste deel van de bevolking woont in tenten. In de winter hebben mensen te maken met overstromingen, storm en kou. Terwijl in de zomer het absurd heet is in de tenten. Door een verlaagd imuunsysteem worden mensen constant ziek, en er is geen zicht op verbetering. De wereld lijkt Gaza te zijn vergeten. Maar ook veel mensen willen juist aan de mensen in Gaza laten voelen dat zij naast hen staan.
liefdevolle steun
Voor mensen in Gaza is het gevoel dat Eid al-Fitr voorheen met zich meebracht ver te zoeken. “Onze ouders zijn dood en onze familieleden weg. Hoe kan ik feest vieren wanneer ik hier in een tent zit omringt door zand en vuil?” vroeg een vrouw ons toen we haar vroegen wat ze gaat doen tijdens Eid al-Fitr.
Toch hopen we mensen iets van de Eid sfeer te geven. En hen liefdevol te steunen zodat niemand honger heeft tijdens deze belangrijke Islamitische feestdag. We delen daarom 3.000 kg ma’amoul uit van de echte bakker. Traditionele koekjes gemaakt met dadel en griesmeel. De ma’amoul wordt uitgedeeld aan families in verschillende tentenkampen verspreid over de Gazastrook.
“Bedankt dat jullie de kinderen blij maken.”
Rijst en meel
Het is enorm belangrijk nu de grenzen dicht zijn om basisproducten uit te delen. Tijdens de Ramadan geven moslims Zakaat al-Fitr. Dat is een vaste gift voor iedere moslim om ervoor te zorgen dat iedereen een fijne Eid al-Fitr kan hebben, ook als zij zelf geen geld hebben om voldoende eten te kopen. In Gaza zijn heel veel mensen die door de genocide arm en behoeftig zijn geworden. Daarom delen we - voordat het Eid gebed gebeden wordt - rijst en meel uit namens mensen die hun Zakaat al-Fitr hebben afgedragen en ook met een deel vanuit de reguliere donaties aan het Palestina Fonds. Want we hebben een grote hoeveelheid aangekocht net voordat de grenzen sloten. Namelijk 15.000kg rijst en 15.000kg meel.
Geen hoopvol verhaal, maar toch gaan we door
Kun je stoppen met helpen omdat het niet leuk en te moeilijk is? Vast wel, maar dat gaan wij niet doen. De enige hoop zit hem in het samen strijden dat dit stopt, en ondertussen ervoor te zorgen dat we kunnen blijven helpen. That’s it.
