Op 12 april 2026 werd op de Dam in Amsterdam het 16e herdenkingsprotest georganiseerd. Het plein werd gevuld met duizenden kinderschoenen en 5 uur lang werden de namen van kinderen vermoord in Gaza voorgelezen door BN'ers. Directeur van Plant een Olijfboom, Esther van der Most, sprak over de vele redenen waarom we daar stonden. Luister de speech terug.

Speech Esther

Mijn naam is Esther van der Most. Ik ben de directeur van Plant een Olijfboom, ik ben ook de tante van Leen, hier achter op me op de foto. De eerste keer dat ik voor deze banner stond was in januari 2024. Twee weken ervoor is Leen vermoord door het Israëlische bezettingsleger, ook haar oma Najwa en haar moeder, de journalist Nermeen Haboush zijn met dit bombardement omgebracht.

Leen, met ervoor Hanneke Groenteman die de namen leest. Foto: Harrie van Veen

Leen Abujalhoum - 5 jaar oud

Leen staat symbool voor tienduizenden kinderen voor wie nog altijd geen rechtvaardigheid is. Van meer dan 20.000 kinderen kon de dood van bevestigd worden in de ziekenhuizen, maar van waarschijnlijk duizenden zal dat nooit bevestigd kunnen worden, omdat Israel wapens gebruikt waarmee lichaampjes letterlijk tot niets verdampen of omdat zij nog altijd onder het puin liggen, maar ook zitten er kinderen in de gevangenissen waarvan hun families niet weten dat ze daar zijn.

Leen’s gezichtje is bedoeld om u eraan te herinneren dat deze kinderen net als de onze zijn. Dat zij lachen, verlegen kunnen zijn, dromen hebben en houden van hun papa’s en mama’s, broertjes en zusjes en van leren en spelen op school.

Leen is dood, maar bijna een miljoen kinderen leven nog steeds in Gaza, of beter gezegd, overleven nog steeds in Gaza. Nog steeds dagelijks worden er kinderen in Palestina vermoord. Alle kinderen die gesymboliseerd worden met deze schoenen, wiens namen we lezen, zijn vermoord door het Israëlische regime.

Netanyahu?

Je hoort het steeds “de regering Netanyahu” “als die Netanyahu er niet meer was, dan..”, maar het is niet alleen Netanyahu, want de etnische zuivering en het vermoorden van Palestijnen is er al vanaf dag 1 in 1948. Toen was Netanyahu nog niet eens geboren. Het wordt jaar in jaar uit erger, maar dat komt niet alleen door Netanyahu, dat is het hele zionistische systeem. En het komt vooral ook door de straffeloosheid, internationale medeplichtigheid en de uitholling van het internationaal recht. Nederland geeft Israel nog steeds materiële, morele, politieke en economische steun, van ons belastinggeld. Onze regering maakt ons op die manier al decennia medeplichtig aan genocide, bezetting, kolonisatie. Kortom, al het onrecht dat de Palestijnen wordt aangedaan.

Daarom

Wij staan hier vandaag omdat we dit niet kunnen accepteren. Met honderden vrijwilligers werken we hier vandaag aan. Tientallen bekende Nederlanders en bekende Palestijnen lezen we de namen voor. We willen verandering. Daarvoor zijn sancties nodig. En als we dat echt willen dan zit er niets anders op dan de druk op te voeren op onze regering en medeplichtige bedrijven. Acties te blijven voeren. Met elkaar op te staan, het werk neer te leggen, te boycotten en van ons te laten horen.

Wij zijn geen traditioneel protest met leuzen, omdat deze schoentjes harder schreeuwen dan welke stem dat dan ook kan. Deze kinderen, zoals Leen van 5, schreeuwen om gerechtigheid, om erkenning dat hun moord, moord was. Dat de moord op hun jonge levens niet ongestraft zal blijven. Dat het Israëlische regime gedwongen zal worden om te stoppen met de voortgaande genocide en bezetting. En dat de gevluchte Palestijnen hun recht op terugkeer eindelijk krijgen.

Naast de Palestijnen staan

Wij blijven naast Palestijnen staan, in Gaza via ons Palestina Fonds en op de Westoever door het planten van olijfbomen. We delen nog steeds dankzij jullie donaties op 5 dagen per week op 7 locaties per dag schoon drinkwater uit. Ons team is nu bezig met het maken van hygiënepakketten, waarin ook producten voor baby’s zitten zoals babyshampoo en talkpoeder. We hebben kortgeleden voedsel, kleding en dekens uitgedeeld. Maar uiteindelijk is het niet onze verantwoordelijkheid om humanitair werk te doen. Israel moet heel Gaza weer opbouwen voor de Palestijnen. Israel moet gestopt worden voortdurend de Palestijnen te onderdrukken, met afgelopen week de invoering van de doodstraf. Er kwam een rapport uit van Save the Children dat 350 kinderen worden gemarteld in diezelfde gevangenissen. Geen kind, geen Palestijn is veilig, of die zich nou heeft verzet of niet eens iets heeft gedaan. En verzet is legitiem wanneer je volk bezet wordt. Net zoals wij ons hebben verzet toen ons land werd bezet.

Ritaj Rihan - 9 jaar oud

Deze week werd een meisje van 9 door haar hoofd geschoten terwijl ze op school zat. Ondanks alles zocht zij hoop voor de toekomst en bleef zich ontwikkelen. Het Israelische regime wil echter geen toekomst voor de Palestijnen, en heel letterlijk schoten ze het meisje dood. Haar vader droeg haar levenloze lichaam in zijn armen en een paar sportschoenen die ze even daarvoor had gedragen ernaast. Haar lichaam was gewikkeld in een doek, en haar vader had haar jas er omheen gewikkeld, alsof hij haar warm wilde houden. 9 jaar heeft haar familie haar lief gehad, hebben ze voor haar gezorgd, lieten ze haar naar school gaan onder alle omstandigheden. Vandaag plaatsen we een paar schoenen om haar te herdenken. Haar naam was Ritaj Rihan. Je kunt de beelden zien op onze Instagram plant.eenolijfboom.

Hoe wreed is deze realiteit. Hoe cru dat het voor zovelen al lang gestopt had kunnen zijn. Als er geallieerden zouden bestaan, een militaire coalitie tegen de initiatiefnemers van bezetting, kolonisatie en volkerenmoord. Maar vooralsnog is er geen politieke wil of moed getoond vanuit ons land.

Journalisten

Vandaag zie je ook borden met de namen en gezichten van vermoorde journalisten. Afgelopen woensdag is Mohammed Wishah vermoord terwijl hij een rapportage maakte voor Al Jazeera. Net ervoor had hij nog gegeten met zijn kinderen. Nog meer kinderen die zullen opgroeien zonder hun vader. En ook gisteren heeft Israel een journalist vermoord, Mohammed el-Sayyed werd samen met 5 anderen omgebracht met een luchtaanval. Voor Mohammed Wishah konden we nog een bord maken. Voor Mohammed el-Sayyed was niet genoeg tijd. Ondertussen hebben we voor 312 Palestijnse journalisten een naambord moeten maken in de afgelopen 2,5 jaar. De afgelopen 919 dagen. Dus iedere 3 dagen is er een journalist door Israel vermoord. En dan hebben we niet eens de journalisten meegeteld die Israel heeft vermoord in Libanon, Jemen, Syrië en Iran.

Zoveel emoties

Ik ben zo boos, en verdrietig, dat we hier nog steeds moeten staan. En dat het alleen maar erger is geworden. Nu valt Israel Libanon intens aan, vermoord ook daar journalisten. Maar laat je niet misleiden door te denken dat dit nieuw is. Want ook Libanon wordt al decennia aangevallen door Israel, evenals Syrië, Jemen, en in de afgelopen jaren ook Iran.

Denk geen moment dat het uitblijven van positieve verandering on the ground een reden is om op te geven. Integendeel, het is de reden om onze boosheid om te zetten in nog meer betekenisvolle actie.

Acties

Wij hebben veel acties voor je op onze website. Neem een folder mee en kijk op planteenolijfboom.nl/actie. Ook mag iedereen nu zijn telefoon pakken en volg ons op Instagram en de andere social media platforms. Op insta heten we plant.eenolijfboom en zoek ons steeds weer actief op, want pagina’s die delen over Palestina worden enorm geshadowbanned. Help ons met het delen van de verhalen uit Palestina en samen in actie te komen.

Geef net als de Palestijnen niet op met iets doen tegen onrecht. Op een dag zal Palestina vrij zijn, en zal er rechtvaardigheid zijn voor deze kinderen. Tot die tijd blijven wij hun namen noemen:

Ons nichtje, Leen Abujalhoum, 5 jaar

Het meisje dat in de school zat, Ritaj Rihan, 9 jaar

Het meisje dat uren in een auto wachtte naast haar vermoorde familieleden en toen ook zelf vermoord werd, Hind Rajab, 5 jaar

De nicht van Hind, Layan Hamadeh, 15 jaar

Soul of my soul, Reem Nabhan, 3 jaar

De broer van Reem, Tarek Nabhan, 5 jaar

De prachtige zanger, Hassan Ayyad, 14 jaar

…

Esther van der Most op de Dam. Foto: Harrie van Veen

‘Ruggengraat’ - Laura Kits

Laura Kits maakt zich zorgen om de ruggengraat van Minister President Jetten.. Uitgevoerd tijdens het herdenkingsprotest op de Dam in Amsterdam. Kijk het hier terug.

‘Ruggengraat’

Zang: Laura Kits

Video: Wijnand Slurink